GÖKSU ÇERME
Hikayem
.jpg)
Hayatta olmak, belki de süregelen bir arayış.
Benim arayışımın merkezinde uzun zamandır insana ve insanın hayatı nasıl deneyimlediğine duyduğum merak var. Neyi neden hissettiğine, yaşadıklarına nasıl anlam verdiğine, ilişkilerini nasıl kurduğuna ve aynı dünyayı nasıl bambaşka biçimlerde yaşayabildiğine...
Zamanla insan yaşantısını; geçmişin, ilişkilerin, çevrenin, kültürün ve içinde bulunulan zamanın birbirine değdiği bir bütün olarak düşünmeye başladım.
Belki de psikolojiyle yolum tam burada kesişti; insana dair merak ettiğim onca şey, onun içinde bir dile ve düşünme alanına kavuştu.
Benim bu arayıştaki gayem anlamaktan geçiyor.
Anlamak; görmenin, dinlemenin, okumanın, sezmenin, düşünmenin ve daha birçok şeyin birbiriyle temasında oluşan bir çokluk benim için. Yargıyı, eleştiriyi, normları ve beklentileri mümkün olduğunca geride bırakarak var olanı kendi hali içinde anlamaya çalışmak... Bu anlayışı mesleki duruşumda bir fener gibi taşıyorum.
Kendi terapi sürecim, bu arayışı kişisel deneyimimin içinden de tanımama alan açtı. Anlatmanın, susmanın, zorlanmanın, rahatlamanın ve insanın kendi yaşantısına dönüp bakmasının nasıl bir deneyim olduğunu yaşayarak öğrenmek bana rehberlik etti. Bu deneyim, her insanın yaşantısına daha dikkatli, daha meraklı ve daha özenli yaklaşmanın önemini hatırlatıyor.
Görüşmelerimizde buluştuğumuz alan, benim için her şeyden önce insanın insana temas ettiği bir yer. Karşılıklı bir duyum, sezim ve anlamlandırma hali. Dolayısıyla bir psikoloğun edindiği bilgiyi kendi özüyle nasıl kavuşturduğunu ve o bilgiyi karşısındaki insanla kurduğu ilişkiye nasıl taşıdığını çok önemsiyorum.
Teorik ve edinilebilir bilgiyi yanıma alırken, ilk önce insan temasına yer açıyorum. Aramızda kurulan temasa, varoluşunuza şahitlik ederek karşılık veriyorum. Sadece burada olduğunuz ve var olduğunuz için.
Sanırım benim hikayem de tam burada yazılmaya devam ediyor: merakın, öğrenmenin ve insanla karşılaşmanın kesiştiği yerde.
Her yeni karşılaşmaya öğrendiklerimi yanıma alarak, anlamaya daima yer bırakarak yaklaşıyorum.
Sevgiler,
Göksu